We zijn nog steeds op een camping in Santiago, waar een zwembad bij is, maar helaas hebben daar nog geen gebruik van gemaakt omdat het weer maar matig is. We halen amper de 20 graden en af en toe klein buitje, voornamelijk bewolkt. We kunnen wel heerlijk uitrusten en af en toe een middagdutje doen zodat we uitgerust thuis komen.
Gisteren al naar het vliegveld gefietst, 10 km klimmen van hier, om te kijken hoe we het met de fietsen moeten doen, we hoeven ze niet in een doos in te pakken, wel het voorwiel eruit, trappers eraf, stuur draaien en het zadel omlaag. Allemaal geen probleem en het ticket is al uitgeprint. Waarschijnlijk gaan we hier woensdagavond laat weg en verblijven we op het vliegveld, want we moeten half 8 ´s morgens inchecken en met de fietsen zijn we waarschijnlijk wel even bezig. We laten vandaag May en Frans even informeren of we daar wel kunnen verblijven ´s nachts, want die vliegen morgen en gaan vandaag nog even kijken. Als alles goed is vertrekken we dan donderdag om 9.40 uur en zijn rond 12.00 uur in Frankfurt waar Hans ons komt ophalen.
Zondag naar de mis geweest, waar alle hoeken van de kathedraal bezet waren enkele duizenden mensen. Een nonnetje zong voor. Een kardinaal(?) een pastoor en veel andere dienaars gingen de viering voor. Alle landen werden vernoemd van waaruit pelgrims waren aangekomen, echt van over de gehele wereld. Het wachten was op het wierookvat, iedereen had zijn fototoestel in de aanslag. Het was ook indrukwekkend (beetje een attractie) wat we te zien kregen. Het wierookvat zat aan een dik touw, wat door zes mannen werd bediend en daardoor door de kerk werd geslingerd, eerst langzaam en laag later sneller en hoger, vandaar dat wij het ook wel een attractie vonden.
Het eigenlijke doel van het wierook vat was, dat als de pelgrims in de dienst kwamen, die allemaal niet zo´n frisse geur meer bij zich droegen dan kon de wierook de luchtjes verdrijven. Waarschijnlijk is het aangepast, want nu wordt het op het eind van de viering pas gedaan en de meeste pelgrims ruiken redelijk fris.
Uiteraard kon je in de kathedraal ook een kaarsje opsteken alleen jammer dat er geen echte kaars aan te pas kwam. Je kon je euro in een automaat doen en naar gelang je er euro's in stopten gingen er electrische kaarsjes "branden". Deed wel afbreuk aan het geheel, maar uit veiligheidoverwegingen is het wel te begrijpen en zo blijven ook de muren schoon.
dinsdag 7 juli 2009
zondag 5 juli 2009
dag 36
Vanuit het regenachtige Santiago nog een berichtje. Straks gaan we naar de mis met Henny en Emanuel en zien daar ook weer Marius en Henk, Lucy en Albert, die we gisteravond ook al omtmoet hebben. May is bij ons op camping, we ontbijten samen en Frans en Gerrie zijn in een hotel, maar die zien we vast vandaag ook wel weer.
Gisteren naar Finesterre geweest, een mooie rit veelal langs de kustlijn. We hadden prachtig zonnig weer. In Noia, een aardig havenplaatsje, gebruikten we de lunch in een echt dorpskroegje. De plaatselijke bevolking, voornamelijk mannen zaten al aan een heerlijk glas wijn en de dames met tassen vol boodschappen kwamen ook even langs. Ze hadden daar heerlijke bocadillo's en de hammen hingen boven onze hoofden te drogen.
Weer verder richting Finisterre via een prachtige kustweg. In de verte zagen we ons einddoel al liggen. Je kon er helemaal met de auto komen, maar wij hebben een heel stuk gewandeld.
Dan kom je hoog op de rotsen en zie je alleen de zee en de horizon. Kilometerpaal 0,00 km staat er ook, het einddoel is bereikt. We hebben er mooie foto's kunnen maken.
Gisteren naar Finesterre geweest, een mooie rit veelal langs de kustlijn. We hadden prachtig zonnig weer. In Noia, een aardig havenplaatsje, gebruikten we de lunch in een echt dorpskroegje. De plaatselijke bevolking, voornamelijk mannen zaten al aan een heerlijk glas wijn en de dames met tassen vol boodschappen kwamen ook even langs. Ze hadden daar heerlijke bocadillo's en de hammen hingen boven onze hoofden te drogen.
Weer verder richting Finisterre via een prachtige kustweg. In de verte zagen we ons einddoel al liggen. Je kon er helemaal met de auto komen, maar wij hebben een heel stuk gewandeld.
Dan kom je hoog op de rotsen en zie je alleen de zee en de horizon. Kilometerpaal 0,00 km staat er ook, het einddoel is bereikt. We hebben er mooie foto's kunnen maken.
zaterdag 4 juli 2009
dag 35
50 km Arzua - Santiago
Om 07.00 uur staan we op en maken we een heerlijk ontbijtje voor ons vieren, Gerry is gisteravond weer met de bus teruggegaan naar het hotel in Santiago. We hebben een gekookt eitje, tosti's, fruit, puddinkje alles erop en eraan.
08.30 uur vertrokken we voor de laatste 50 km en met de finish inzicht ging dat voortreffelijk. We kwamen Santiago binnen fietsen en waren zo enthousiast dat we gewoon tegen het verkeer in fietsen. Wij vonden dat de auto's wel even met ons rekening konden houden. De meesten deden dat ook wel en wij waren niet de enige fietsers die zo brutaal waren. Er waren al heel veel groepen jongeren die de eindstreep ook hadden gehaald en door hen werden wij ook verwelkomt met applaus en gezang. Na wat klimwerk (de trappen op met de fiets) kwamen we eindelijk op het plein voor de kathedraal. Daar stond Gerrie, Frans zijn vrouw, al met een prachtig spandoek haar mannen op te wachten. Daar sta je dan in een keer aan de eindstreep, een heel vreemd gevoel. Emotioneel, elkaar gefeliciteerd met de overwinning, rondkijkend of we nog meer bekende aan de eindstreep zagen, maar ook van: dit was dan ons doel en wat nu. Snel de kinderen gebeld zodat ze ook even konden meegenieten van de juichstemming op het plein . Daarna de kathedraal ingelopen, op zoek naar het kantoor voor ons diploma. Het bleek daar niet te zijn, maar een straatje verder. Daar was het veel te druk, dus eerst maar even eten. Terwijl we zaten te eten kregen we een smsje van Henny en Emanuel, die waren inmiddels ook in de stad. Een kwartiertje later stonden we oog in oog op het grote plein, kei mooi. De eerste felicitaties kwamen inmiddels ook binnen via de telefoon, dat doet je bijzonder goed. Daarna de camping op gaan zoeken, tentje opgezet en toen werd onze tent nog mooi versierd door Henny en Emanuel met ballonnen en papierslinger met daarop '"chris en nelly geweldig". 's Avonds met de fiets de stad in. We waren een bezienswaardigheid, 7 fietsen op een rij. Daar heerlijk gegeten en een gezellig kroegje opgezocht. De wijn smaakten overheerlijk en de stemming zat er goed in.
Na twaalven ging Frans en Gerry naar het hotel en wij zochten ons tentje weer op, om een heerlijk nachtje te slapen, met de wetenschap dat we de volgende dag niet de fiets op hoefden.
Santiago de Compostella heeft 100.000 inwoners. De binnenstad is autoluw mede doordat een aantal straten uitloopt op een trap. Dat hadden wij ook al ondervonden toen we de stad binnen kwamen fietsen. De kathedraal met zijn enorme plein ervoor is indrukwekkend. Binnen in de kathedraal valt ook veel te bekijken o.a. het grote gouden beeld van Jacobus boven het altaarn. Een trap brengt je achter het met edelstenen bewerkte beeld dat je mag omarmen.
De Jacobscrypte met de stoffelijke resten van Jacobus wordt ook druk bezocht.
Op de talloze pleinen staan mensen muziek te maken o.a. met de gaita (Galicische doedelzak).
De vele smalle straatjes met zijn eetgelegenheden, een straat alleen met visrestaurants waar de calamares (inktvis) als een delicatesse wordt aangeboden. En de vele kleine kroegen die 's avonds overvol zitten met luidruchtige Spanjaarden en pelgrims uit alle delen van de wereld. Natuurlijk niet te vergeten de talloze souvenierswinkeltjes die overvol liggen met het symbool van deze tocht de Jacobsschelp.
Om 07.00 uur staan we op en maken we een heerlijk ontbijtje voor ons vieren, Gerry is gisteravond weer met de bus teruggegaan naar het hotel in Santiago. We hebben een gekookt eitje, tosti's, fruit, puddinkje alles erop en eraan.
08.30 uur vertrokken we voor de laatste 50 km en met de finish inzicht ging dat voortreffelijk. We kwamen Santiago binnen fietsen en waren zo enthousiast dat we gewoon tegen het verkeer in fietsen. Wij vonden dat de auto's wel even met ons rekening konden houden. De meesten deden dat ook wel en wij waren niet de enige fietsers die zo brutaal waren. Er waren al heel veel groepen jongeren die de eindstreep ook hadden gehaald en door hen werden wij ook verwelkomt met applaus en gezang. Na wat klimwerk (de trappen op met de fiets) kwamen we eindelijk op het plein voor de kathedraal. Daar stond Gerrie, Frans zijn vrouw, al met een prachtig spandoek haar mannen op te wachten. Daar sta je dan in een keer aan de eindstreep, een heel vreemd gevoel. Emotioneel, elkaar gefeliciteerd met de overwinning, rondkijkend of we nog meer bekende aan de eindstreep zagen, maar ook van: dit was dan ons doel en wat nu. Snel de kinderen gebeld zodat ze ook even konden meegenieten van de juichstemming op het plein . Daarna de kathedraal ingelopen, op zoek naar het kantoor voor ons diploma. Het bleek daar niet te zijn, maar een straatje verder. Daar was het veel te druk, dus eerst maar even eten. Terwijl we zaten te eten kregen we een smsje van Henny en Emanuel, die waren inmiddels ook in de stad. Een kwartiertje later stonden we oog in oog op het grote plein, kei mooi. De eerste felicitaties kwamen inmiddels ook binnen via de telefoon, dat doet je bijzonder goed. Daarna de camping op gaan zoeken, tentje opgezet en toen werd onze tent nog mooi versierd door Henny en Emanuel met ballonnen en papierslinger met daarop '"chris en nelly geweldig". 's Avonds met de fiets de stad in. We waren een bezienswaardigheid, 7 fietsen op een rij. Daar heerlijk gegeten en een gezellig kroegje opgezocht. De wijn smaakten overheerlijk en de stemming zat er goed in.
Na twaalven ging Frans en Gerry naar het hotel en wij zochten ons tentje weer op, om een heerlijk nachtje te slapen, met de wetenschap dat we de volgende dag niet de fiets op hoefden.
Santiago de Compostella heeft 100.000 inwoners. De binnenstad is autoluw mede doordat een aantal straten uitloopt op een trap. Dat hadden wij ook al ondervonden toen we de stad binnen kwamen fietsen. De kathedraal met zijn enorme plein ervoor is indrukwekkend. Binnen in de kathedraal valt ook veel te bekijken o.a. het grote gouden beeld van Jacobus boven het altaarn. Een trap brengt je achter het met edelstenen bewerkte beeld dat je mag omarmen.
De Jacobscrypte met de stoffelijke resten van Jacobus wordt ook druk bezocht.
Op de talloze pleinen staan mensen muziek te maken o.a. met de gaita (Galicische doedelzak).
De vele smalle straatjes met zijn eetgelegenheden, een straat alleen met visrestaurants waar de calamares (inktvis) als een delicatesse wordt aangeboden. En de vele kleine kroegen die 's avonds overvol zitten met luidruchtige Spanjaarden en pelgrims uit alle delen van de wereld. Natuurlijk niet te vergeten de talloze souvenierswinkeltjes die overvol liggen met het symbool van deze tocht de Jacobsschelp.
vrijdag 3 juli 2009
Ze zijn er!!
HOERA!!!!!!!!!!!!!!!!
Ze zijn er!! En als je snel bent, en heeeeeel goed kijkt, zie je ze hier misschien wel op de webcam: http://www.crtvg.es/camweb/index.asp?id=9&mn=COR
Proficiat met de super prestatie!!!!
Ze zijn er!! En als je snel bent, en heeeeeel goed kijkt, zie je ze hier misschien wel op de webcam: http://www.crtvg.es/camweb/index.asp?id=9&mn=COR
Proficiat met de super prestatie!!!!
donderdag 2 juli 2009
Foto's!!
Bijna in Santiago en dan krijgen we eindelijk wat foto's te zien...
Cruz de Ferro, samen met Frans, May, Albert en Lucie.
Foto gemaakt door May tijdens het fietsen in Spanje.
Een heerlijke bocadillo quieso y jamón mixta...
Cruz de Ferro, samen met Frans, May, Albert en Lucie.
Foto gemaakt door May tijdens het fietsen in Spanje.
Een heerlijke bocadillo quieso y jamón mixta...
Dag 34
60 km Portomarin - Arzua
Na een heerlijk gezamelijk ontbijt vertrokken we om 08.15 uur. We kregen al snel een klim van 12 km van 350 naar 720 meter, klimmetjes van 10%.
Vandaag geen cultureel dagje, alleen maar genoten van de natuur, veel eucalyptusbossen die heerlijk geuren. Vanmorgen een beetje motregen gehad, daarna was het volop zonnig en weer een heerlijk temperatuurtje. We hebben dus weer veel geluk. We zijn weer samen gefietst met May en Frans en vernomen dat Henk en Marius al in Santiago gearriveerd zijn.
Via een lange steile klim komen we Arzua binnen en daar staat Gerry Frans al op te wachten, ze hebben onderweg al contact gehad. Gerry was komen vliegen naar Santiago en kwam met de bus naar Arzua. Allebei dol gelukkig en wij maken kennis met Gerry en ook met haar kunnen we het meteen goed vinden. Gerry en ik gaan opzoek naar een mooie slaapplaats en komen terecht in een super de super mooie albergeu met meerdere verdiepingen. Mooie slaapzalen met schoon sanitair, schone lakens, marmeren trappen, wasmachines, droogtrommels. We gaan de mannen ophalen en installeren ons in op dat moment nog lege slaapzaal. 's Avonds zijn alle 40 bedden bezet.
Morgen hebben we nog ruim 50 km te doen, zijn dus mooi op tijd in Santiago en denken daar weer verschillende mensen te ontmoeten die we de afgelopen 5 weken ontmoet hebben.
We worden in ieder geval verwelkomt door Frans zijn vrouw, want die is in Santiago en is vandaag met de bus Frans al komen opzoeken en wij hebben ook al kennis gemaakt. Waarschijnlijk zien we Henny en Emanuel ook nog, want die zijn op doorreis naar Portugal.
Als eerste wordt natuurlijk de kathedraal bezocht en kunnen we ergens ons credicial tonen, waar we dan een getuigsschrift voor krijgen dat we de tocht goed volbracht hebben.
Dan moeten we de terugreis gaan regelen, als we weten wanneer die is, kunnen we ons verdere programma daar op aanpassen.
Na een heerlijk gezamelijk ontbijt vertrokken we om 08.15 uur. We kregen al snel een klim van 12 km van 350 naar 720 meter, klimmetjes van 10%.
Vandaag geen cultureel dagje, alleen maar genoten van de natuur, veel eucalyptusbossen die heerlijk geuren. Vanmorgen een beetje motregen gehad, daarna was het volop zonnig en weer een heerlijk temperatuurtje. We hebben dus weer veel geluk. We zijn weer samen gefietst met May en Frans en vernomen dat Henk en Marius al in Santiago gearriveerd zijn.
Via een lange steile klim komen we Arzua binnen en daar staat Gerry Frans al op te wachten, ze hebben onderweg al contact gehad. Gerry was komen vliegen naar Santiago en kwam met de bus naar Arzua. Allebei dol gelukkig en wij maken kennis met Gerry en ook met haar kunnen we het meteen goed vinden. Gerry en ik gaan opzoek naar een mooie slaapplaats en komen terecht in een super de super mooie albergeu met meerdere verdiepingen. Mooie slaapzalen met schoon sanitair, schone lakens, marmeren trappen, wasmachines, droogtrommels. We gaan de mannen ophalen en installeren ons in op dat moment nog lege slaapzaal. 's Avonds zijn alle 40 bedden bezet.
Morgen hebben we nog ruim 50 km te doen, zijn dus mooi op tijd in Santiago en denken daar weer verschillende mensen te ontmoeten die we de afgelopen 5 weken ontmoet hebben.
We worden in ieder geval verwelkomt door Frans zijn vrouw, want die is in Santiago en is vandaag met de bus Frans al komen opzoeken en wij hebben ook al kennis gemaakt. Waarschijnlijk zien we Henny en Emanuel ook nog, want die zijn op doorreis naar Portugal.
Als eerste wordt natuurlijk de kathedraal bezocht en kunnen we ergens ons credicial tonen, waar we dan een getuigsschrift voor krijgen dat we de tocht goed volbracht hebben.
Dan moeten we de terugreis gaan regelen, als we weten wanneer die is, kunnen we ons verdere programma daar op aanpassen.
woensdag 1 juli 2009
dag 33
85 km Vega de Valcorce - Portamarin Traject 5 Galicia
27 graden
Om 06.00 uur opgestaan want we hadden een zwaar traject vandaag. We begonnen met een klim van 20 km van 650 naar 1350 meter, hadden ruim 2 km van 10%. Daar stond tegenover dat we een spetterende afdaling hadden van 12 km, met de helft van het traject 7 %. Ik heb mijn snelheid weer verbeterd naar 54 km, Chris kwam tot 58 km, wel hadden we onze helm maar eens opgezet. In ons gezelschap waren ook weer May en Frans. We hadden afgesproken dat we de eerste klim samen zouden doen, want er zouden nog 2 pittige klimmen volgen. Ja het leven van een pelgrim gaat niet over rozen, maar over bergen en diepe dalen en door de wolken. De 2 volgende klimmen waren van 7 en 8 procent en hadden ook lekkere afdalingen.
We kwamen nog door het plaatsje Samos dat verscholen ligt in een prachtige groene vallei en in het bezit is van een prachtig oud klooster een van het oudste van Spanje.
We zijn nu in de provincie Galicia een bosrijk gebied. Er valt hier veel regen, alleen nu niet want de lucht is strak blauw.
Vandaag hebben we een albergeu in Portomarin, super de lux. Een hele grote zaal, met gordijnen tussen elke afdeling, een afdeling bestaat uit 40 bedden. Heel keurig en schoon sanitair. Ook wel belangrijk met nooduitgangen, dat hebben we nog niet eerder gezien.
We gaan lekker uiteten met zijn vieren, maar moeten wel om 23.00 uur binnen zijn want dan gaan de lampen uit. Het was super gezellig, May speelde nog gitaar en een Oostenrijkse mevrouw speelde mondharmonica. Uiteindelijk komen we te laat binnen en de lampen zijn al uit en de leiding is al aan het inspecteren. We hadden voor 10 euro de hele avond plezier gehad.
27 graden
Om 06.00 uur opgestaan want we hadden een zwaar traject vandaag. We begonnen met een klim van 20 km van 650 naar 1350 meter, hadden ruim 2 km van 10%. Daar stond tegenover dat we een spetterende afdaling hadden van 12 km, met de helft van het traject 7 %. Ik heb mijn snelheid weer verbeterd naar 54 km, Chris kwam tot 58 km, wel hadden we onze helm maar eens opgezet. In ons gezelschap waren ook weer May en Frans. We hadden afgesproken dat we de eerste klim samen zouden doen, want er zouden nog 2 pittige klimmen volgen. Ja het leven van een pelgrim gaat niet over rozen, maar over bergen en diepe dalen en door de wolken. De 2 volgende klimmen waren van 7 en 8 procent en hadden ook lekkere afdalingen.
We kwamen nog door het plaatsje Samos dat verscholen ligt in een prachtige groene vallei en in het bezit is van een prachtig oud klooster een van het oudste van Spanje.
We zijn nu in de provincie Galicia een bosrijk gebied. Er valt hier veel regen, alleen nu niet want de lucht is strak blauw.
Vandaag hebben we een albergeu in Portomarin, super de lux. Een hele grote zaal, met gordijnen tussen elke afdeling, een afdeling bestaat uit 40 bedden. Heel keurig en schoon sanitair. Ook wel belangrijk met nooduitgangen, dat hebben we nog niet eerder gezien.
We gaan lekker uiteten met zijn vieren, maar moeten wel om 23.00 uur binnen zijn want dan gaan de lampen uit. Het was super gezellig, May speelde nog gitaar en een Oostenrijkse mevrouw speelde mondharmonica. Uiteindelijk komen we te laat binnen en de lampen zijn al uit en de leiding is al aan het inspecteren. We hadden voor 10 euro de hele avond plezier gehad.
Abonneren op:
Posts (Atom)