73 km Rabanal - Vega de Valcarce
30 graden
06.15 uur opgestaan, ontbeten, opgeruimd en om 08.00 muur weggefietst richting Cruz de Ferro een klim van 8 km, van een hoogte van 1150 naar 1500 meter. We fietsten door het plaatsje Rabanal met zijn leuke opgeknapte huisjes en mooie bestrating. Met een tempo van 5 tot 6 km klimmen we naar boven. Het berglandschap is nu veel kaler, met slechts kleine struikjes. Na 70 minuten bereiken we Cruz de Ferro. Het is een simpel ijzeren kruis bovenop een boomstam op het hoogste punt. Een bemoedigend teken voor de pelgrims dat zij Santiaogo zouden halen. Symbolisch legden zij een deel van hun last af door het werpen van een steen op de grote hoop. De steenhoop markeert tevens de grens tussen Maragateria en de volgende streek El Bierzo. Wij hadden ook 2 stenen van huis meegenomen die werden ook boven op de grote hoop neergelegd. We hadden allemaal ons eigen tempo gefietst maar ontmoetten elkaar weer bij het kruis. Na wat foto's gemaakt te hebben begonnen we aan een spectaculaire lange en steile afdaling. We stopten regelmatig om van het prachtige uitzicht te genieten. In Ponferrada dronken we koffie en ging het verder richting Vega de Valcarce ons einddoel die dag.In Villa Franca pakten we ook nog een terrasje. We moesten het rustig aan doen want het was erg warm. In Vega de Valcorce sliepen we in een hele oude albergeu. Kamertjes voor 18 personen maar gelukkig waren de bedden maar voor de helft bezet. Slechte wc en douches. Ik had nog even wat wasjes gedaan met koud water, daar zijn we al aangewend. Wat hebben we thuis dan toch een luxe.
May en Frans waren er ook. Later gingen we op zoek naar een restaurantje en kwamen langs de kerk waar op dat moment de pastoor de zegen gaf aan de pelgrims voor een goede tocht. Wij gingen ook naar binnen, met ons vieren kregen we ook de zegen, wel in het Spaans maar toch bijzonder.
Toeval of niet? Chris was zijn zaklampje verloren op de camping in Pamplona ruim een week geleden. Zondag waren we in de stad met Lucy en Albert en de mannen waren wat aan het kletsen en het gesprek kwam op de zaklamp van Chris. Wat bleek Albert had die gevonden op de camping en had hem in de tas. Dus Chris helemaal gelukkig omdat de zaklamp weer terecht was. Is dit toeval?
dinsdag 30 juni 2009
maandag 29 juni 2009
dag 31
84 km León - Rabanal
23 graden
Redelijk goed geslapen 22.30 uur erin maar onze 4 andere kamergenoten moesten nog komen en die kwamen om de beurt binnen. 06.30 uur eruit, de andere 4 lagen nog heerlijk te slapen dus heel zachtjes onze spullen inpakken en wegwezen. We hadden niets meer om te ontbijten, konden meteen vertrekken en opzoek gaan naar een winkel.
Vandaag weer een zeer gevarieerde route. Ook 5 km over een grindpad noemden ze het, maar het was een keienpad wat ook voor de wandelaars was. Maar gelukkig geen lekke band.
In het plaatsje Hospital de Orbigo lag een romeinse brug met 18 bogen, werkelijk schitterend. Aan de overkant van de brug zaten May en Frans op een terras aan een heerlijke bocadillo (belegd stokbrood)wij hadden ook wel trek en zochten ook een heerlijk plaatsje in de zon. Na een welverdiende pauze ging het weer richting Astorga. De kathedraal St.Maria en het voormalige bisschoppelijke paleis ontworpen door Gaudi, waren helaas gesloten omdat het maandag was.
Even rondgewandeld door het mooi verzorgde stadje met leuke winkeltjes.
Onderweg zagen we nog ondergrondse woningen. Je ziet dan een begroeid bultje met een deur en een schoorsteen, zelfs ooit een t.v. antenne. De omgeving werd steeds mooier en de laatste 20 km kregen we weer een klim van 870 naar 1150 meter. Morgen nog eens 350 meter klimmen en dan zijn we bij Cruz de Ferro.
Nu zijn we op een kampeerplek bij een albergue in Rabanal en Frans en May uit Bakel en Landgraaf, en Lucy en Albert zijn ook van de partij, dus dat wordt een gezellig avondje. De albergeu/camping ligt in een piepklein dorpje, het heeft een gezellig terrasje waar het pilsje ons heerlijk smaakt.
De kilometerteller staat boven 2500 en nu nog een kleine 300 kilometer met veel klimmen en gelukkig ook dalen zullen we eind van de week Santiago bereiken.
23 graden
Redelijk goed geslapen 22.30 uur erin maar onze 4 andere kamergenoten moesten nog komen en die kwamen om de beurt binnen. 06.30 uur eruit, de andere 4 lagen nog heerlijk te slapen dus heel zachtjes onze spullen inpakken en wegwezen. We hadden niets meer om te ontbijten, konden meteen vertrekken en opzoek gaan naar een winkel.
Vandaag weer een zeer gevarieerde route. Ook 5 km over een grindpad noemden ze het, maar het was een keienpad wat ook voor de wandelaars was. Maar gelukkig geen lekke band.
In het plaatsje Hospital de Orbigo lag een romeinse brug met 18 bogen, werkelijk schitterend. Aan de overkant van de brug zaten May en Frans op een terras aan een heerlijke bocadillo (belegd stokbrood)wij hadden ook wel trek en zochten ook een heerlijk plaatsje in de zon. Na een welverdiende pauze ging het weer richting Astorga. De kathedraal St.Maria en het voormalige bisschoppelijke paleis ontworpen door Gaudi, waren helaas gesloten omdat het maandag was.
Even rondgewandeld door het mooi verzorgde stadje met leuke winkeltjes.
Onderweg zagen we nog ondergrondse woningen. Je ziet dan een begroeid bultje met een deur en een schoorsteen, zelfs ooit een t.v. antenne. De omgeving werd steeds mooier en de laatste 20 km kregen we weer een klim van 870 naar 1150 meter. Morgen nog eens 350 meter klimmen en dan zijn we bij Cruz de Ferro.
Nu zijn we op een kampeerplek bij een albergue in Rabanal en Frans en May uit Bakel en Landgraaf, en Lucy en Albert zijn ook van de partij, dus dat wordt een gezellig avondje. De albergeu/camping ligt in een piepklein dorpje, het heeft een gezellig terrasje waar het pilsje ons heerlijk smaakt.
De kilometerteller staat boven 2500 en nu nog een kleine 300 kilometer met veel klimmen en gelukkig ook dalen zullen we eind van de week Santiago bereiken.
zondag 28 juni 2009
Dag 30
30 km Mansilla de Las Mulas - Leon
24 graden
Om 09.00 uur vertrokken richting León, daar aangekomen eerst koffie gedronken daarna op zoek naar een informatiebureau die ons de weg kon wijzen naar de camping. Toen we de informatie in ons bezit hadden, zagen we May en Frans voor de kathedraal. Wij er naar toe en na wat overleggen gingen we op zoek naar de albergeu waar zij ook verbleven. Terwijl we daar na opzoek waren, kwamen we Lucie en Albert tegen, ook zij waren opzoek naar een slaapplaats.
Dus toen maar samen opzoek en gevonden. We kwamen bij een groot lelijk grijs gebouw, maar vanbinnen zag het er allemaal prima uit. We kregen een kamer die we moesten delen met 3 Amerikanen en 1 Zwitser en wij met ons vieren. In onze gang waren al 20 kamers en dat was nog niet de helft van het gebouw. Het was er een drukte van jewelste en dat alles voor 4 euro p.p.. Nadat we onze tassen op de kamer hadden gezet, gingen we de stad in met Lucy en Albert uit Zeist.
León heeft 150.000 inwoners en is de hoofdstad van de provincie.
Alweer een prachtige kathedraal, waar op dat moment een dienst was met de bisschop en pastoor en veel misdienaars. De kerk was vol, maar je kon er vrij in en uit lopen wat ook veel mensen deden, dus wij ook. Er waren talloze kunstschatten en beroemde gebrandschilderde ramen die een oppervlakte van 1800 m2 bestrijken.
Er waren veel mensen op de been in de stad, want er waren feesten met optredens op diversen podia´s. Tussen 15.00 en 18.00 uur zie je alleen maar toeristen, na 18.00 uur komt de plaatselijke bevolking op gang. Gezellig druk en leuk om zo´n rustmiddagje op te vullen.
's Avonds nog lekker gegeten met ons vieren en toen ons bed opgezocht.
24 graden
Om 09.00 uur vertrokken richting León, daar aangekomen eerst koffie gedronken daarna op zoek naar een informatiebureau die ons de weg kon wijzen naar de camping. Toen we de informatie in ons bezit hadden, zagen we May en Frans voor de kathedraal. Wij er naar toe en na wat overleggen gingen we op zoek naar de albergeu waar zij ook verbleven. Terwijl we daar na opzoek waren, kwamen we Lucie en Albert tegen, ook zij waren opzoek naar een slaapplaats.
Dus toen maar samen opzoek en gevonden. We kwamen bij een groot lelijk grijs gebouw, maar vanbinnen zag het er allemaal prima uit. We kregen een kamer die we moesten delen met 3 Amerikanen en 1 Zwitser en wij met ons vieren. In onze gang waren al 20 kamers en dat was nog niet de helft van het gebouw. Het was er een drukte van jewelste en dat alles voor 4 euro p.p.. Nadat we onze tassen op de kamer hadden gezet, gingen we de stad in met Lucy en Albert uit Zeist.
León heeft 150.000 inwoners en is de hoofdstad van de provincie.
Alweer een prachtige kathedraal, waar op dat moment een dienst was met de bisschop en pastoor en veel misdienaars. De kerk was vol, maar je kon er vrij in en uit lopen wat ook veel mensen deden, dus wij ook. Er waren talloze kunstschatten en beroemde gebrandschilderde ramen die een oppervlakte van 1800 m2 bestrijken.
Er waren veel mensen op de been in de stad, want er waren feesten met optredens op diversen podia´s. Tussen 15.00 en 18.00 uur zie je alleen maar toeristen, na 18.00 uur komt de plaatselijke bevolking op gang. Gezellig druk en leuk om zo´n rustmiddagje op te vullen.
's Avonds nog lekker gegeten met ons vieren en toen ons bed opgezocht.
zaterdag 27 juni 2009
Dag 29
84 km Carrion de Los Condes - Mansilla de Las Mulas
23 graden
Weer heerlijk geslapen in ons tentje, lekker ontbijtje gemaakt op het terras van de camping, er was toch niemand aanwezig, alles weer opgeruimd en ingepakt en om 07.45 uur op de fiets.
We hebben weer genoeg voorraad bij ons, want op de eerstvolgende 40 km zijn er geen voorzieningen. We volgen de N120 die, na aanleg van de snelweg, niet druk is en snel fietsbaar, maar wel recht en breed. We komen dan in Sahagun waar we May en Frans op een terrasje zien zitten en besluiten om onze koffiestop ook hier te maken. Daarna bekijken we het stadje wat in het bezit is van prachtige kerken en een klooster van de zusters Benedictijnen waar ik een stempel voor onze credencial in ontvangst mag nemen van een vriendelijk zustertje dat, nadat je gebeld hebt, een venstertje openmaakt en dan vanachter de tralies onder een luikje door je stempel in je credencial zet.
Na Sahagun fietsen we weer verder over het fascinerende hoogland, uitgestrekt en verlaten opweg naar het volgende dorpje El Burgo Ranero. Hier zijn het grootste gedeelte van de dorpswegen nog onverhard en ziet men nog huisjes gemaakt van blokken leem vermengd met stro en de muren afgedekt met leem en een pleisterlaag, die regelmatig onderhouden dient te worden tegen uitspoeling, men noemt dit de adobebouw. Bij het dorpskerkje zit een jonge vrouw die ons toegang geeft tot de kerk. De kerk is gerestaureerd en in het bezit van een Jacobsbeeld. Er staat ook een bankje bij de kerk, waar we op plaats nemen voor onze lunch. Door dit dorpje loopt de wandelroute ook en al snel komt er een pelgrim langs die vraagt naar wat water. Wij geven haar dat graag en maken van de gelegenheid gebuik om te vragen waar ze vandaag komt. Ze kwam uit Denemarken en moest die dag 41 km lopen. Er zijn vele jonge mensen onderweg uit Korea, Montreal, Duitsland, Italië, Spanje, België. Ook zagen we een gezin die onderweg waren met een ezel.
23 graden
Weer heerlijk geslapen in ons tentje, lekker ontbijtje gemaakt op het terras van de camping, er was toch niemand aanwezig, alles weer opgeruimd en ingepakt en om 07.45 uur op de fiets.
We hebben weer genoeg voorraad bij ons, want op de eerstvolgende 40 km zijn er geen voorzieningen. We volgen de N120 die, na aanleg van de snelweg, niet druk is en snel fietsbaar, maar wel recht en breed. We komen dan in Sahagun waar we May en Frans op een terrasje zien zitten en besluiten om onze koffiestop ook hier te maken. Daarna bekijken we het stadje wat in het bezit is van prachtige kerken en een klooster van de zusters Benedictijnen waar ik een stempel voor onze credencial in ontvangst mag nemen van een vriendelijk zustertje dat, nadat je gebeld hebt, een venstertje openmaakt en dan vanachter de tralies onder een luikje door je stempel in je credencial zet.
Na Sahagun fietsen we weer verder over het fascinerende hoogland, uitgestrekt en verlaten opweg naar het volgende dorpje El Burgo Ranero. Hier zijn het grootste gedeelte van de dorpswegen nog onverhard en ziet men nog huisjes gemaakt van blokken leem vermengd met stro en de muren afgedekt met leem en een pleisterlaag, die regelmatig onderhouden dient te worden tegen uitspoeling, men noemt dit de adobebouw. Bij het dorpskerkje zit een jonge vrouw die ons toegang geeft tot de kerk. De kerk is gerestaureerd en in het bezit van een Jacobsbeeld. Er staat ook een bankje bij de kerk, waar we op plaats nemen voor onze lunch. Door dit dorpje loopt de wandelroute ook en al snel komt er een pelgrim langs die vraagt naar wat water. Wij geven haar dat graag en maken van de gelegenheid gebuik om te vragen waar ze vandaag komt. Ze kwam uit Denemarken en moest die dag 41 km lopen. Er zijn vele jonge mensen onderweg uit Korea, Montreal, Duitsland, Italië, Spanje, België. Ook zagen we een gezin die onderweg waren met een ezel.
We fietsen weer verder over de stille vlakte. Het gebied is ruiger begroeid met struikjes heide en wilde thijm en we zien al snel een rondtrekkende schaapskudden met hoeder, ezel en 4 honden.
We overnachten op een camping in het plaatsje Mansilla de las Mulas 25 km voor León.
vrijdag 26 juni 2009
Dag 28
73 km Estepar - Carrion de Los Condes
23 graden
Na een goede nachtrust en een ontbijtje op de kamer, vertrokken we om 07.15 uur.
De route bestond uit uitgestrekte velden tot aan de horizon, heel veel windmolens, allerlei mooie bloemen in de bermen.
We fietsen door het plaatsje Castrojeriz met zijn verweerde huizen, je kunt je afvragen hoe lang deze plaatsjes nog bewoond zullen blijven.
Even voor Fromista bevinden zich hoge sluizen van het Canal de Castillo etappegewijs boven elkaar. Het kanaal krijgt water uit de Rio Pisuerga en overbrugt in 200 km een hoogteverschil van 150 meter met behulp van 49 sluizen. Er werd in de 18e eeuw bijna een eeuw aan gebouwd ten behoeve van watervoorziening en irrigatie en gold als een kunststukje. Het kanaal werd in feite nooit voltooid, maar geldt als cultureel erfgoed.
Na Fromista volgt een van de meest vlakke delen van de route over de vrijwel schaduwloze vlakte. Tussen Fromista en Carion de Los Condes heeft het regiobestuurde EU-steungelden benut om naast de bestaande rustige weg een speciaal pelgrimspad aan te leggen voorzien van vele paaltjes.
Om 15.00 uur komen we op de camping aan in Carrion de Los Condes. Even later kwamen er nog 2 fietsers uit Nederland ze stelden zich voor als May en Frans. De kennismaking werd beklonken met een heerlijk pilsje op het terras bij de camping.
De camping lag dicht bij het centrum. 's Avonds zijn we in een leuk restaurantje een lekker pelgrimsmenu gaan eten en het plaatsje even bekeken, daarna weer heerlijk slapen in ons tentje.
23 graden
Na een goede nachtrust en een ontbijtje op de kamer, vertrokken we om 07.15 uur.
De route bestond uit uitgestrekte velden tot aan de horizon, heel veel windmolens, allerlei mooie bloemen in de bermen.
We fietsen door het plaatsje Castrojeriz met zijn verweerde huizen, je kunt je afvragen hoe lang deze plaatsjes nog bewoond zullen blijven.
Even voor Fromista bevinden zich hoge sluizen van het Canal de Castillo etappegewijs boven elkaar. Het kanaal krijgt water uit de Rio Pisuerga en overbrugt in 200 km een hoogteverschil van 150 meter met behulp van 49 sluizen. Er werd in de 18e eeuw bijna een eeuw aan gebouwd ten behoeve van watervoorziening en irrigatie en gold als een kunststukje. Het kanaal werd in feite nooit voltooid, maar geldt als cultureel erfgoed.
Na Fromista volgt een van de meest vlakke delen van de route over de vrijwel schaduwloze vlakte. Tussen Fromista en Carion de Los Condes heeft het regiobestuurde EU-steungelden benut om naast de bestaande rustige weg een speciaal pelgrimspad aan te leggen voorzien van vele paaltjes.
Om 15.00 uur komen we op de camping aan in Carrion de Los Condes. Even later kwamen er nog 2 fietsers uit Nederland ze stelden zich voor als May en Frans. De kennismaking werd beklonken met een heerlijk pilsje op het terras bij de camping.
De camping lag dicht bij het centrum. 's Avonds zijn we in een leuk restaurantje een lekker pelgrimsmenu gaan eten en het plaatsje even bekeken, daarna weer heerlijk slapen in ons tentje.
donderdag 25 juni 2009
Dag 27
Belorado - Estepar 83 km Traject 3 Tierra de Campos
27 graden
Na een gezellige avond aan tafel met een Duits- en Spaans echtpaar slapen we heerlijk in een echt bed. 's Morgens kregen we een ontbijtje voor 3 euro p.p. en daarna op de fietst, het was toen pas 6.45 uur. Erg vroeg, maar we hoefden niets op te ruimen en het zou weer warm worden. Om 10.00 uur al 40 km gefietst van 800 naar 1000 meter. Tijd voor een tussenstop in een cafeetje waar we een heerlijk broodje aten met ei en spek en een kopje koffie. Het smaakten ons zo goed dat we nog maar eens hetzelfde namen en dat alles te samen voor 8,80 euro.
Daarna verder richting Burgos, wat een mooie binnenkomst. Je fietst eerst door een mooi park en gaat een brug over, komt dan in de stad, met langs de rivier de wandelpromenade met schitterende platanen. We gingen richting kathedraal die van buiten al indrukwekkend was en vanbinnen eveneens. Een van de bouwmeesters was Jan van Keulen en de torens tonen grote overeenkomst met de Dom van Keulen. Binnen in de kathedraal bevinden zich allemaal kapelletjes met prachtige beeldhouwkunst. Je komt niet uitgefotografeerd, na een paar uur toch maar naar buiten, waar we in een restaurantje wat eten. We fietsten nog een flink stuk tegen de wind in op zoek naar een camping die er niet was, dus dan maar een hotelletje, want mijn knieen hadden rust nodig. Het hotelletje was niet veel en gelukkig hadden we 's middags al warm gegeten en konden we onze broodmaaltijd op onze kamer nuttigen. Er was verder in de omgeving niets te beleven en gingen lekker op tijd naar bed.
.
27 graden
Na een gezellige avond aan tafel met een Duits- en Spaans echtpaar slapen we heerlijk in een echt bed. 's Morgens kregen we een ontbijtje voor 3 euro p.p. en daarna op de fietst, het was toen pas 6.45 uur. Erg vroeg, maar we hoefden niets op te ruimen en het zou weer warm worden. Om 10.00 uur al 40 km gefietst van 800 naar 1000 meter. Tijd voor een tussenstop in een cafeetje waar we een heerlijk broodje aten met ei en spek en een kopje koffie. Het smaakten ons zo goed dat we nog maar eens hetzelfde namen en dat alles te samen voor 8,80 euro.
Daarna verder richting Burgos, wat een mooie binnenkomst. Je fietst eerst door een mooi park en gaat een brug over, komt dan in de stad, met langs de rivier de wandelpromenade met schitterende platanen. We gingen richting kathedraal die van buiten al indrukwekkend was en vanbinnen eveneens. Een van de bouwmeesters was Jan van Keulen en de torens tonen grote overeenkomst met de Dom van Keulen. Binnen in de kathedraal bevinden zich allemaal kapelletjes met prachtige beeldhouwkunst. Je komt niet uitgefotografeerd, na een paar uur toch maar naar buiten, waar we in een restaurantje wat eten. We fietsten nog een flink stuk tegen de wind in op zoek naar een camping die er niet was, dus dan maar een hotelletje, want mijn knieen hadden rust nodig. Het hotelletje was niet veel en gelukkig hadden we 's middags al warm gegeten en konden we onze broodmaaltijd op onze kamer nuttigen. Er was verder in de omgeving niets te beleven en gingen lekker op tijd naar bed.
.
woensdag 24 juni 2009
dag 26
Navaretta - Belorada 83 km
32 graden
07.30 uur vertrokken, eerst op zoek naar een winkel zodat we kunnen ontbijten.
Na ongeveer 15 km kwamen we in Najera een oud stadje waar op dat moment een feestdag was. De mensen gingen 's morgens om 10.00 uur met de hele familie, een bosje hout en wat eten op weg naar de picknickplaats, waar ze de dag doorbrachten met een heerlijke barbecue. Hier ziet men ook de roodbruine rotswand die vol zit met grotachtige openingen als in een gatenkaas.
We bevinden ons nu in het gebied La Rioja, met smalle wegen die door de bergen en door groene dalen slingeren.
We fietsen richting Santo Domingo de la Calzada. Van verre rijst de spitse toren van de kathedraal op. Het was geen mooie binnenkomst omdat we eerst langs een onverzorgd industrieterrein kwamen. Op het plein aangekomen, zaten Marius en Henk te lunchen en wij gingen erbij zitten. Het was er druk met toeristen die de kathedraal bezochten. In die kathedraal bevinden zich een levende kip en haan in een hok, naar aanleiding van een legendarisch en bekende vertelling. Wij wilden die uiteraard ook bewonderen, maar helaas sloten ze net voor onze neus de deur, ze hadden pauze van 14.00 tot 17.00 uur. Dit is de Zuid Europese cultuur, lange pauzes en 's avonds de winkels tot 20.00 uur open en na die tijd gaan de mensen pas eten.
De laatste 20 km hadden we een rechte weg, vals plat, door de vallei, mooi maar warm, dus goed drinken en op tijd rusten. Momenteel zitten we in een refugo, prachtige 2 persoonskamers, straks eten met zijn allen. Ik ben erg benieuwd welke nationaliteiten we aan tafel hebben. Normaal gesproken koken we op de camping op ons 1 pits gasstelletje ons maaltje dat erg goed gaat. Het kamperen bevalt ons nog steeds er goed. Chris heeft zijn luchtbed inmiddels gerepareerd en slaapt weer goed. In dit gebied is geen camping vandaar dat we in een refugo zitten. Chris zegt wel vaak, dat hij blij is dat hij hier niet boven op een berg woont, want als hij dan naar La Mormotte moet gaan biljarten zou de terugweg met een beklimming van 8% wel eens een probleem kunnen zijn. De komende 300 km is vals plat, dus vrij makkelijk, mits het niet te warm wordt, daarna de laatste ruim 300 km hebben we weer flinke bulten tot aan Santiago. Als alles goed gaat willen we ook nog naar Finesterre fietsen, maar dat is voor latere zorg.
32 graden
07.30 uur vertrokken, eerst op zoek naar een winkel zodat we kunnen ontbijten.
Na ongeveer 15 km kwamen we in Najera een oud stadje waar op dat moment een feestdag was. De mensen gingen 's morgens om 10.00 uur met de hele familie, een bosje hout en wat eten op weg naar de picknickplaats, waar ze de dag doorbrachten met een heerlijke barbecue. Hier ziet men ook de roodbruine rotswand die vol zit met grotachtige openingen als in een gatenkaas.
We bevinden ons nu in het gebied La Rioja, met smalle wegen die door de bergen en door groene dalen slingeren.
We fietsen richting Santo Domingo de la Calzada. Van verre rijst de spitse toren van de kathedraal op. Het was geen mooie binnenkomst omdat we eerst langs een onverzorgd industrieterrein kwamen. Op het plein aangekomen, zaten Marius en Henk te lunchen en wij gingen erbij zitten. Het was er druk met toeristen die de kathedraal bezochten. In die kathedraal bevinden zich een levende kip en haan in een hok, naar aanleiding van een legendarisch en bekende vertelling. Wij wilden die uiteraard ook bewonderen, maar helaas sloten ze net voor onze neus de deur, ze hadden pauze van 14.00 tot 17.00 uur. Dit is de Zuid Europese cultuur, lange pauzes en 's avonds de winkels tot 20.00 uur open en na die tijd gaan de mensen pas eten.
De laatste 20 km hadden we een rechte weg, vals plat, door de vallei, mooi maar warm, dus goed drinken en op tijd rusten. Momenteel zitten we in een refugo, prachtige 2 persoonskamers, straks eten met zijn allen. Ik ben erg benieuwd welke nationaliteiten we aan tafel hebben. Normaal gesproken koken we op de camping op ons 1 pits gasstelletje ons maaltje dat erg goed gaat. Het kamperen bevalt ons nog steeds er goed. Chris heeft zijn luchtbed inmiddels gerepareerd en slaapt weer goed. In dit gebied is geen camping vandaar dat we in een refugo zitten. Chris zegt wel vaak, dat hij blij is dat hij hier niet boven op een berg woont, want als hij dan naar La Mormotte moet gaan biljarten zou de terugweg met een beklimming van 8% wel eens een probleem kunnen zijn. De komende 300 km is vals plat, dus vrij makkelijk, mits het niet te warm wordt, daarna de laatste ruim 300 km hebben we weer flinke bulten tot aan Santiago. Als alles goed gaat willen we ook nog naar Finesterre fietsen, maar dat is voor latere zorg.
Abonneren op:
Posts (Atom)